รอดจากเหตุการณ์รถบรรทุกก๊าซระเบิดที่มักกะสัน

มิถุนายน 1990 - กรกฎาคม 1991 เราทำงานเป็นฝ่ายขายสมาชิกนิตยสาร Time สำนักงานอยู่ที่อาคารชินวัตรไหมไทย ซอยสุขุมวิท 23

เราจะเข้าออฟฟิศทุกวัน เว้นแต่จะมีนัดหมายผู้มุ่งหวังช่วงเช้าและสถานที่อยู่ไกลมากเข้าออฟฟิศก่อนไม่ทัน หากไม่มีนัดหมายก็จะนั่งโทรศัพท์นัดหมายลูกค้าอยู่ที่สำนักงานจนถึง 18:00 น. เวลาปิดออฟฟิศ

จากนั้นก็จะมากินมื้อเย็นที่ร้านข้าวเหนียวส้มตำร่วมกับเพื่อนร่วมทีมและต่างทีมที่สนิทโดยแชร์ค่าใช้จ่ายกัน กินเสร็จก็แยกย้ายกันไปราว ๆ 19:30 น. เราก็จะมายืนรอรถเมล์สาย 38 ที่ซอยอโศก รถเมล์อาจมาถึงหลังจากเราไปถึงป้ายได้ไม่กี่นาที หรือต้องรอจนถึง 2 ทุ่มกว่า ๆ

วันนั้น ตลอดทั้งช่วงเช้าเรารู้สึกว่าไม่ค่อยมีกะจิตกะใจทำงานสักเท่าไหร่ แต่ก็ฝืน... ไม่มีนัดหมายสำหรับบ่ายวันนั้น

ช่วงบ่ายเราก็ยังคงโทรศัพท์นัดหมายลูกค้าด้วยอารมณ์แบบเดียวกันกับช่วงเช้า แต่พอเลยเวลา 15:00 น. จากที่รู้สึกเนือย ๆ กลายเป็นหงุดหงิดเหมือนมีอะไรมารบกวนจนทนไม่ไหว เลยคิดว่า ไปดูหนังดีกว่า

ออกจากออฟฟิศประมาณ 4 โมงเย็น เดินทางมาถึงโรงหนังแมคเคนน่า (McKenna) โรงหนังเดี่ยวระดับตำนานในอดีต ตั้งอยู่บนถนนพญาไท ย่านราชเทวี เชิงสะพานหัวช้าง แต่มาไม่ทันรอบ 17:00 น. ก็เลย ได้ดูรอบ 19:30 น.

หนังจบออกจากโรงหนังก็เดินไปตามฟุตบาทฝั่งเดียวกับโรงหนัง อ้อมหัวมุมไปทางประตูน้ำเพื่อไปขึ้นรถเมล์ที่ป้ายแรกจากสี่แยกราชเทวี ระหว่างที่รอรถเมล์อยู่ก็มองเห็นว่ามีไฟแดง ๆ แต่ไม่รู้เรื่องอะไร เพราะเลยเวลา 21:30 น. แล้ว

กลับมาถึงหอพักก็ไม่เจอใครเลย ขึ้นห้องกันหมดแล้ว (เราอยู่หอพักชายตึก 3 ชั้น มีทางเดินตรงกลาง ห้องหันหน้าเข้าหากัน ชั้นล่างสุดมี 4 ห้อง พื้นที่เหลือใช้เป็นที่จอดรถของ เจ้าของหอ และมีโต๊ะยาวพร้อมม้านั่งให้ชาวหอได้พักผ่อนสันทนาการ อ่านหนังสือพิมพ์ กินอาหาร รวมทั้งเล่นหมากรุก)

เช้าวันถัดมาหลังจากตื่นนอนก็ลงมาข้างล่าง เพื่อมาอาบน้ำ (ห้องน้ำรวม) ก็ได้ยินเสียงคุยกันโหวกเหวกผิดจากปกติ ก็เลยถามว่าเรื่องอะไรหรือ?

ก็มีคนตอบว่า "...เกิดรถบรรทุกก๊าซระเบิดที่มักกะสัน มึงทำงานมึงผ่านทางนั้นทุกวัน มึงไม่รู้เรื่องหรือ?"

"หา!!!!"

เราก็ตอบไปตามเนื้อความดังที่ได้เล่ามาแล้ว

หากวันนั้นเราไม่ออกจากออฟฟิศก่อนเวลา ประมาณ 2 ชั่วโมง

1. เราจะได้กินมื้อเย็นร่วมกับพรรคพวกหรือไม่ นั้น ขึ้นอยู่กับว่ามีใครหลงเหลืออยู่ในออฟฟิศมากพอและสมัครใจกินร่วมกันตั้งแต่ 4 คนขึ้นไป

2. รถเมล์สาย 38 คันที่เราขึ้นนั้น มันประจวบเหมาะกับเวลาและสถานที่ที่เกิดเหตุการณ์หรือไม่

ถ้ารถเมล์คันนั้นมาติดอยู่กลางถนนเมื่อรถเลยทางด่วนมาทางประตูน้ำก็คงจะไม่รอด เพราะรถบรรทุกก๊าซลงมาจากทางด่วน เลี้ยวไปทางประตูน้ำแล้วพลิกคว่ำ

แต่หากว่ารถเมล์อยู่อีกฟากหนึ่งของทางด่วนซึ่งจะมีทางรถไฟและถนนลาดสูงขึ้นเป็นเนิน เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเป็นยังไง ไม่ได้เช็คเหตุการณ์นั้นด้วย แต่ตามรูปการณ์เป็นก๊าซเหลวไม่ฟุ้งกระจาย ก๊าซก็จะไหลตามถนนไปทางประตูน้ำ อาจไม่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์นั้น

เรารอดจากเหตุการณ์ คือ ไม่เห็น ไม่อยู่ในเหตุการณ์


Image Credit: เจ้าของรูปภาพ